Oud en jong samen

BekijkhetandersBlog0 Comments

Ik word zo vrolijk van de initiatieven waar ouderen en jongeren bij elkaar wonen. Dat is ontstaan uit ellende, zou je kunnen zeggen. Toen de verzorgingshuizen leeg kwamen te staan omdat mensen liever langer thuis blijven wonen, zo zie ik dat tenminste, of toen ouderen niet meer in een verzorgingshuis mochten wonen, zo zien velen het, waren er moedige bestuurders die aan de slag gingen met dit gegeven en zo een nieuw concept bedachten. Jongeren kunnen een kamer huren in het verzorgingshuis. Soms hoeven ze niet zo veel te betalen, soms zelfs niks, maar dan wordt wel verwacht dat ze een aantal uren per maand dingen doen samen met de ouderen.
Ik kan me een van de pioniers herinneren, Gea Sijpkes van Humanitas in Deventer. Ze werd in 2015 geïnterviewd voor een actualiteitenprogramma en de interviewer moest heel erg wennen aan het idee. Hoe moet dat nou als de jongeren een feestje willen organiseren, vroeg hij. Ach, zei Sijpkes en haalde haar schouders op, om tien uur gaan hier de gehoorapparaten uit.
Ik hou van zulke mensen.
Inmiddels staat zij niet meer alleen. Maar ik vind haar wel nog steeds het meest vernieuwend. Zij selecteert studenten door met ze rond te lopen door het huis. Zorgstudenten heeft ze liever niet: ‘die leren probleemgericht kijken en kijken dus al anders naar de bewoners.’
Hoe maken we van die zorgstudenten weer gewone mensen, denk ik dan meteen.
Wat Sijpkes doet is het verschil tussen buiten- en binnenwereld weghalen. Het verzorgingshuis wordt een onderdeel van gemeenschap, niet meer een ‘gevangenis’ van oude versleten mensen die nergens meer toe dienen. Het wordt een plek waar meerdere generaties wonen.
Oh, wat zou ik graag willen dat ook de bestuurders van verpleeghuizen zo moedig zouden zijn!
Najaar 2017 verschijnt een documentaire over het verzorgingshuis Tuindorp Oost in Utrecht bij de omroep Human. Daar wonen nu jongeren in de leegstaande kamers.
Ik kijk ernaar uit.

Naschrift:
Na het schrijven van het bovenstaande en de opmerking van Gea Sijpkes over verzorgenden die ‘leren probleemgericht te kijken’, vond ik dit een mooi voorbeeld van hoe het zou moeten. Zo’n verzorgende wil iedereen, toch?
Uit de nrc van 20 april: ‘Samenleven met dementie, hoe ver ga je erin mee’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.